|
Herinnering
Het blijft zo pijnlijk
zo tastbaar dichtbij
en elke nieuwe dag
voel ik jullie nog bij mij
Tijd die verstrijkt
en toch went het niet.
Ik moet nog zo leren,
leven met m`n verdriet.
Het voelt zo anders
zo onheilspellend kil.
Mijn leven verandert
zonder dat ik het wil.
Niets is terug te draaien.
Ik mis jullie lach en jullie traan,
ik ben nog steeds verbaast
waarom het zo moest gaan.
Toch moet ik wel verder
alles gaat gewoon door.
Alsof jullie niet bestaan hebt
maar ik weet beter hoor!
M`n hart draagt jullie bij me.
Jullie stemmen strelen mijn oor.
Jullie beeld nog zo glashelder,
het is of ik jullie huilen hoor.
Jullie hebben steeds een ereplaats,
in mijn hart en in mijn hoofd.
Terwijl ik hoop en bid dat de tijd mij ongewild
niet van jullie heldere beeld beroofd.
|