Vaak hebben jongeren het gevoel dat ze voor één van hun ouders moeten kiezen: voor mama of voor papa.

Sommige moeders of vaders proberen hun kinderen op te stoken tegen de andere. Ze zeggen er lelijke dingen over. Ze geven de andere de schuld van de scheiding. Dit is voor een kind, voor jou heel moeilijk.

Kiezen tussen je ouders is immers niet mogelijk! Als kind kan je gerust èn je ma ,èn je pa graag zien, ook als ze gescheiden zijn.

Het kan dat de ruzie tussen je ouders na de scheiding nog voortduurt. Probeer uit die ruzies te blijven. Je hoeft niet te kiezen wie gelijk heeft.

Het kan zijn dat de ouder waarbij je woont, niet graag heeft dat je je andere ouder nog ziet. Wil je zelf nog wel gaan? Probeer dan uit te leggen dat je wel graag wil blijven gaan, maar dat dit niet wil zeggen dat je de ander liever ziet.

Als man en vrouw gescheiden zijn, blijven ze toch allebei evenveel ouder zijn van hun kinderen. Dus dat ze eigenlijk alle twee akkoord moeten gaan met bijvoorbeeld de schoolkeuze of met andere zaken uit de opvoeding: ze blijven allebei het ouderlijk gezag hebben. Dit noemt co-ouderschap. Eigenlijk zouden de jullie dus bij beide ouders evenveel tijd kunnen wonen. Dit is niet altijd handig of gemakkelijk. Stel je dit maar voor als je ouders niet in dezelfde stad of dorp wonen. Daarom wordt er een verblijfsregeling afgesproken: welke dagen woon je bij je moeder en welke dagen woon je bij je vader.

Als je vader of je moeder een nieuwe vriend hebben of opnieuw getrouwd zijn en je woont er mee samen, dan woon je in een stiefgezin en heb je een stiefmoeder of een stiefvader.

Misschien krijg je er dan ook wel gelijk een stiefzus of stiefbroer bij. Als je vader of moeder zelf nog een kind(eren) krijgen bij hun vriend of huidige man dan zijn het jouw halfbroer en halfzus. Want zij zijn dan familie van je. Wat heel leuk kan zijn ofworden voor jou.