Door het maken van deze pagina's hoop ik enkele ouders te bereiken. Dat zou het maken van deze pagina's mij al heel goed doen.

Ik hoop dat jullie ouders inzien dat waar jullie mee bezig zijn, niet goed is.

Jullie kinderen hebben recht op allebei de ouders. Jullie persoonlijke gevoelens naar jullie ex-partner behoren jullie niet op je kind te schuiven. Met alle gevolgen die daarbij horen. En wat winnen jullie daar eigenlijk bij?

Jullie hebben kinderen die eigenlijk bang voor jullie zijn, die alles doen om jullie te behagen. Zelfs hun eigen gevoelens voor hun papa* (in sommige gevallen hun mama) moeten verstoppen.

Jullie kinderen die niet meer eerlijk durven te zijn naar jullie omdat mama anders boos of verdrietig wordt.

Is dit een eerlijke oprechte relatie met je eigen kind? Een kind dat bang voor jou is?!!

Misschien heb je het gevoel dat je aangevallen wordt door mij. Dat is het geheel niet, maar ik wil je zo graag wakker 'schudden' door jullie alles te laten zien door de ogen van je eigen kind.

Ga eens op ooghoogte staan van je eigen kind, nog beter, ga in de schoenen staan van je kind.... en voel wat je kind voelt, beleef wat je kind beleeft, ervaar wat je kind ervaart door jouw gedrag.

Je kind heeft allebei de ouders nodig! Dat wordt door jou simpelweg afgepakt. Jouw kind moet van jou de papa* levend begraven!!

“Het kind en de niet met het gezag belaste ouder hebben recht op omgang met elkaar!!"

Lees maar in o.a. de Nederlandse en Belgische wetgeving. 

Simpeler, helderder en duidelijker kan het niet.
Maar... 40% van de kinderen van ouders die uit elkaar gegaan zijn, verliest het contact met een niet-verzorgende ouder binnen een jaar. Er zijn allerlei andere percentages genoemd, maar dit hoge percentage is reëel.

Zie: ‘De cijfers van het loyaliteitsmisbruik' in ‘Het ouderverstotingssyndroom in de Nederlandse context'.
Gezien het aantal scheidingen waar kinderen bij betrokken zijn is dat dus nogal wat, en dat zegt ook nogal wat.

Diezelfde maatschappij die dieren beschermt, die meldpunten voor kindermishandeling heeft ingesteld, die er oog voor heeft dat kinderen soms hulp nodig hebben na de dood van een ouder getuige de rouwverwerkingsprogramma's voor kinderen van RIAGGs, die maatschappij laat het gebeuren dat kinderen moeten leven alsof hun vader of moeder dood is, terwijl ze weten dat dat niet zo is.
Rust is het toverwoord. Er moet rust zijn in het nieuwe gezin. Een ouder mag de kinderen dwingen te leven alsof de andere ouder dood is, mits hij dat grondig aanpakt!
Een ouder die nog een sprankje hoop laat kan namelijk misschien een probleem krijgen.

Op het congres ‘Kinderen beschermen, dat doen we toch samen' presenteerden de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling (AMK) zich.
Iemand uit de zaal zei dat hij gebrek aan omgang beschouwde als geestelijk geweld, als mishandeling, en vroeg of hij daarmee terecht kon bij een AMK.
Het antwoord was dat in een dergelijk geval het AMK misschien zou informeren bij de school. Scheen het kind daar normaal mee te draaien, dan zou het AMK met de melding zeker niets doen. “

Ik hoop dat ik met de informatie op deze site jullie een duidelijker beeld te geven over het ouderverstoting syndroom.

Kinderen kunnen ook op hun eigen pagina's terecht! Doen hoor!!