Felicitaties aan kinderen die met een scheiding te maken krijgen door de Rvdk 1 . Kan de houding van de Rvdk 1 nog duidelijker ?!

Hoe komt het toch RvdK 1 , dat Nederland het IVRK 2 en het EVRM 3 (met name Art.8) en de fundamentele vrijheden van de mens heeft geratificeerd en dat u zich, samen met vele, mede door uw verwrongen gedachtengoed, geïnfecteerde collegae van de RvdK, gelijkgestemden bij PvdA, CDA, ..., politie, kinderrechters, hierboven verheven achten ?

Dat een natuurrecht, om in en met eigen familie op te groeien, in Nederland met voeten wordt getreden ? Het is niet voor niets dat dit natuurrecht onlangs nog eens door Mr. P. Prinsen als een ‘ ius ante legem' (een recht voorafgaand aan de wet) werd beschreven. Ook is in een recente (1 juni 2004; zaaknr: 00045582/99 ) uitspraak van het EUROPEAN COURT OF HUMAN RIGHTS de Staat der Nederlanden tot een schadevergoeding veroordeeld voor berokkende immaterieële schade door het niet respecteren van het familieleven tussen een vader en zijn kind.

De individualisering en verdere psychische beschadiging van vele kinderen -en ook hun vaders- in onze maatschappij wordt, door het respectloos ontkoppelen van door ouders gewenste familiebanden met hun kinderen (gebaseerd op hun natuurlijke rechten en fundamentele vrijheden op omgang met hun nageslacht) door deze denkwijze en handelen, in ernstige mate vergroot.

Tja, RvdK 1 , hoe zou het nou toch komen dat er zoveel over opvoeding door beíde ouders wordt geschreven ? Misschien door het wanbeleid dat door Raden voor de Kinderbescherming 1 en kinderrechters op het gebied van familie- en omgangsrecht wordt gevoerd ? Dat gekwelde ouders (meestal vaders) 4 tot wanhoop drijft ? Emoties om -gedwongen- verlies van de band met je kind(eren) laaien uiteraard hoog op. Gek hè? Hoe zou u zich voelen als u uw kinderen een maand of zelfs één of meerdere jaren wordt ontnomen? Al die tijd niet met ze mag/kunt praten, niet zien of horen?

Liefhebbende en welwillende ouders (veelal vaders) en grootouders die gewoon het familieleven met hun (klein)kind(eren), met wie een wederzijdse hechting bestaat, willen blijven voortzetten. Deze ouders, die hun kinderen dit familieleven met de belangrijkste personen in hun leven, níet willen ontnemen. Zij beseffen dat hun ouderrol en ouder-kind-relatie niet verdwijnt nadat de partnerrelatie met de andere ouder is opgehouden. Vaders die níet op wederzijds traumatische wijze, door RvdK 1 en rechter gedwongen gescheiden en onthecht willen worden van hun kind(eren). Die de schadelijke psychische gevolgen van oudervervreemding en de onthechting bij kinderen kennen, begrijpen én ook zelf ervaren en dit hun kinderen níet willen aandoen. Veel moeders, hierin meestal gesteund door RvdK 1 en rechters, hebben hier geen probleem mee, die willen dit juist wel.

Scheiding

Meestal zijn niet de kinderen de oorzaak van een scheiding tussen hun ouders. Zij vragen er niet om. Zij vragen er ook niet om gescheiden te worden van één van hun ouders. RvdKsmedewerkers 1 en rechters hebben daar echter geen enkel probleem mee, gezien het aantal beschikkingen, vaak op advies van de RvdK 1 , om kinderen van een vader 4 te scheiden.

De rechten van kinderen gelden altijd, zowel vòòr als na een scheiding of een conflict tussen ouders. De rechten van kinderen op een ongehinderde omgang en familieleven met beide ouders spelen uiteraard pas een rol op het moment dat ouders en kinderen niet (meer) bij elkaar wonen en er sprake is van éénzijdig frustreren van deze rechten van het kind. Juist dán moeten ouders er terdege van doordrongen zijn dat zij wel als partners uit elkaar gaan, maar dat zij de plicht blijven houden om ervoor te blijven zorgen dat hun kinderen de relatie die ze met hen hebben, ongestoord kunnen blijven voortzetten.

1 Raad voor de Kinderbescherming.

2 Internationaal Verdrag Rechten van het Kind.

3 Europees Verdrag Rechten van de Mens en fundamentele vrijheden.

4 Meestal worden de vaders het familieleven met hun kinderen ontnomen door moeders, RvdK en    rechtbank. In verband met de duidelijkheid van de tekst is er in dit essay voor deze weergave    gekozen, die het meest met de realiteit overeenkomt.

vervolg deel 02