Het belang van het kind
Ongedefinieerd, ‘want niemand weet waar we het eigenlijk over hebben', zegt de RvdK 1 bij monde van mevr. E. Smulders. De RvdK 1 en rechters gebruiken deze ‘slogan' al decennia, maar de RvdK 1 heeft nu op magische wijze bedacht wat dat ‘belang van het kind' dan wél inhoudt... Volgens mevr. Smulders is het enige belang van een kind: “Het fundamentele recht op een gezonde en evenwichtige ontwikkeling en uitgroei naar zelfstandigheid.”

En hoe ziet dat enige belang van het kind er volgens de RvdK 1 uit ? Door als gedrags'deskundigen' van de RvdK 1, tegen alle gezond verstand in en tegen alle gezaghebbende onderzoekers en onderzoeken in die het tegendeel aantonen (prof. van Gijseghem, prof. G.P. Hoefnagels, dipl.psych. U. Kodjoe, e.v.a.), te bepalen dat:

* bij een traumatische scheiding van een kind en een ouder (en bijbehorende familie), aan wie het kind    jarenlang gehecht was, geen omgang te adviseren aan de rechter; dat dit goed is voor de    ‘gezonde/evenwichtige' ontwikkeling van een kind?

* de vader in de meeste gevallen niet op uw meetlat van een evenwichtig kinderleven staat.

* het aan het kind ontnemen van de helft van de identiteit, van de wortels van het bestaan van het    kind, door ontzegging van elk contact met een ouder (meestal de vader) en bijbehorende familie en    sociale omgeving, goed is voor de ‘gezonde/evenwichtige' ontwikkeling van een kind?

* deze door RvdK 1 /Rechter opgelegde -geforceerde- scheiding van een liefhebbende ouder goed is    voor het kind?

* onthechting en oudervervreemding, door het langdurig moedwillig onthouden van elk contact met een    der ouders, goed is voor de ‘gezonde/evenwichtige' ontwikkeling van een kind?

* ouderverstotend gedrag richting een ouder, door ouderverstotend gedrag door de ouder bij wie het    kind woont (meestal de moeder), goed is voor de emotionele ontwikkeling en de    ‘gezonde/evenwichtige' ontwikkeling van een kind?

* moedwillige valse beschuldigingen van sexueel misbruik van moeder aan het adres van de vader, niet    als ernstig delict hoeft te worden gezien?

- Dat hiermee direct óók het kind door deze beschuldigingen ernstig beschadigd wordt in   de ‘gezonde/evenwichtige' ontwikkeling en voor het leven als ‘mogelijk slachtoffer'   gestigmatiseerd wordt?

- Dat de beschuldigende ouder zich hiermee diskwalificeert als verantwoordelijk ouder?

* moedwillige onthechting, oudervervreemding en ouderverstoting niet als psychische    kindermishandeling gezien moet worden?

* ‘de uitgroei naar zelfstandigheid' een handje geholpen moet worden door als RvdK 1 het kind al op    jonge leeftijd van één der wortels van zijn bestaan en identiteit af te snijden, door het kind,
   middels het adviseren van rechters in deze, (meestal) de vader en zijn familie te ontnemen?

Omgaan met lichamelijke en psychische aandoeningen van een kind

Een ouder die een (lichamelijk) ziek kind naar school stuurt kan op afkeuring rekenen uit de omgeving, en waarschijnlijk ook op ingrijpen door leerkrachten.

Schijnbare -uit de praktijk aantoonbare- manier van denken van Raadsonderzoekers 1 / gedragsdeskundigen en kinderrechters: Als een kind psychisch traumatisch beschadigd wordt door een ouder (vaak de moeder) en de andere ouder het kind hiertegen wil beschermen, doen we hier als RvdK 1 niet aan mee. We geloven dit gewoon niet. Een moeder doet zoiets niet.

Valse en ongegronde aangiften van sexueel misbruik door moeders bestaan niet, ook al zijn zij door politie onderzocht en geseponeerd. Ouderverstoting bestaat niet, en als het toch bestaat -wie zal het zeggen, de RvdK 1 ‘weet het niet' en zij zal dit nooit bevestigen- is dit uiteraard, samen met door de RvdK 1 medeveroorzaakte oudervervreemding, erg goed voor het zelfvertrouwen en de identiteitsontwikkeling van een kind.. Er bestaan namelijk geen moeders die op een valse wijze hun ex-partners uit hun eigen leven -en tegelijk uit dat van hun kinderen- proberen ‘weg te werken'. Er bestaan geen ‘slechte' moeders, moeders zijn engeltjes, eigenlijk bestaan er alleen hele vervelende vaders, echte duivels, die vreemd genoeg het familieleven voor hun kinderen belangrijk vinden en steeds maar erop aandringen dat we moeten handelen volgens de wet.

Het als ouder zèlf (psychisch) ziek maken van een kind, door oudervervreemding en ouderverstoting door eigen houding en gedrag te veroorzaken, wordt, gezien hun handelen, door RvdK 1 en Rechterlijke macht schijnbaar gewaardeerd, zelfs gestimuleerd. De RvdK 1 als ‘doktersassistent'schrijft bijvoorbeeld jarenlang ‘rust' voor bij moeder-engel (=bewuste en actieve isolatie van / scheiding tussen kind en vader), als recept voor ‘dokter' de rechter, die dit receptje maar al te vaak overneemt en uitschrijft, ook al is dit ‘medicijn' fundamenteel en wettelijk verboden.

1 Raad voor de Kinderbescherming.

2 Internationaal Verdrag Rechten van het Kind.

3 Europees Verdrag Rechten van de Mens en fundamentele vrijheden.

4 Meestal worden de vaders het familieleven met hun kinderen ontnomen door moeders, RvdK en    rechtbank. In verband met de duidelijkheid van de tekst is er in dit essay voor deze weergave    gekozen, die het meest met de realiteit overeenkomt.

vervolg deel 04