Het gebeurt dat de ouder, de verstoten ouder gewoonweg niet kan geloven dat haar of zijn kind(eren) PAS heeft. Dus zal het 'aanvaardings'proces waar de ouder doorheen moet moeilijker en zwaarder zijn. De ouder waar het kind verblijft zal het zelfs eerder ontkennen en er geen moeite voor doen zelf in te zien dat hij verkeerd bezig is. Die ouder is juist vaak zeer tevreden over de gang van zaken.

Hieronder enkele voorbeelden van reacties waaruit blijkt dat een kind wel degelijk het ouderverstoting heeft.

Sander, Therese en Monica wonen bij hun vader en stiefmoeder.

De uitspraak van de rechter na onderzoek van Raad voor de Kinderbescherming:

- U heeft het recht op 2 weekenden in de maand en de helft van alle vakanties. Moederdag bij moeder,    vaderdag bij vader. Alleen in onderling overleg kan er gewijzigd worden, deze uitzonderingen gelden    voor ziekte en feest, zoals bruiloft of bijvoorbeeld bij overlijden. De uitspraak is naar de wens van    Sander uitgesproken. Jij bent hier mee eens en ook jouw ex-partner vindt het een goede uitspraak
   en zegt dat deze na te zullen leven. Ook zal de vader eens in de 2 maanden schrijven naar de moeder    over Sander, en zal haar foto's opsturen van Sander. -

Enkele reacties, Sander, Therese en Monica :

- 'ik heb voor maandag veel huiswerk, dus kan ik niet komen'

- 'ik heb geen zin'

- Sander: 'waarom moet ik komen, het is helemaal niet gezellig bij jullie' (terwijl Sander het altijd
   leuk vond en zelfs niet terug wilt)

- Sander: 'jullie doen niks met mij'

- 'ik laat wel weten wanneer ik kom'

- Sander tegen zijn moeder'ik wil je wel zien, maar dan voor een paar uurtjes, ik wil dan uitgaan eten    en dan wat shoppen' Ze reageert stomverbaasd en zegt dat er een omgangsregeling is en dat zijzelf    ook rechten hebt. Sander reageert: 'je mag blij zijn dat ik je nog wilt zien, als jij iets beters weet    laat het me dan weten... en ja nou ja anders....'

- 'ik hoor altijd maar dat Tom (halfbroertje) me wilt zien, ik wil hem niet zien, ik wil alleen jou zien    maar dan niet een weekend meer dan gewoon even een paar uurtjes winkelen. Jij zegt: 'maar Tom    mist jou erg, kan ik hem dan niet meenemen?' Sander weigert pertinent: ik wil hem niet zien en    Remko (mijn nieuwe partner waar Sander altijd heel goed mee kon opschieten) ook niet. Ik wil alleen    jou zien en dan alleen maar op mijn manier want de Raad voor de Kinderbescherming zegt dat wat ik    wil dat het belangrijskte is. Ik moet het leuk vinden.'

- Sander: 'Ik wil vanaf nu (19 november 2006) alleen nog maar één keer per maand contact,    telefonisch contact, een zakelijk gesprek (Sander is net 15 jaar). 'Je geen foto's' is zijn antwoord    als je naar een fotootje vraagt van hem. Het is nu inmiddels half februari 2007. Sander is zijn eigen    afspraak nog geen één keer nagekomen. 'Vergeten'.

Onderstaande werd gezegd waar de kinderen bij waren , de bedoeling hiervan de moeder in een heel slecht daglicht te plaatsen en zichzelf als DE ouder op de voorgrond te zetten. Zo bezorgden ze deze kinderen zeer bewust PAS (ze waren op de hoogte hoe PAS in elkaar zat):

- De telefoon wordt afgepakt: 'je maakt Sander overstuur, ik wil niet dat je Sander overstuur    maakt...'

- De vader: 'Ze mogen niet met moederdag komen'

- De vader: 'ze mogen niet komen in de vakantie'

- 'Sander kan nu niet aan de telefoon komen, bel straks maar terug (ze belt precies volgens het    convenant opgestelde tijdstip)

- De stiefmoeder: 'Ik wil niet dat je Sander spreek, zeg maar wat je te zeggen heb dan zeg ik het wel    tegen Sander'

- De stiefmoeder: 'schrijf het maar op een papiertje, je krijgt Monica nu niet aan de telefoon'

- 'Therese wilt jou niet spreken'

- De vader: 'moet je horen hoe Therese huilt, dat is jouw schuld, als dit zo door gaat krijg je ze    helemaal niet meer in het weekend en in de vakantie...' (kinderen zitten erbij)

- De vader: 'als jij je netjes gedraagt krijg je misschien Sandra 1 keer in de maand, maar ik vind zelfs    12 keer in het jaar nog 12 keer teveel' (kinderen zitten erbij)

- De vader: 'Hou jij je maar bij je eigen kinderen, dit kind is van mij! Jij krijgt ze nooit, over mijn lijk,    tot aan mijn dood je zal ze nooit krijgen, en ik zal er voor zorgen dat ze het nooit zal merken'

- Het is haar verjaardag en ze hebt een leuk gesprek met Sandra gehad. De vader komt daarna aan de    telefoon en zegt zonder enige aanleiding waar Sandra bij is: 'jij kreng, jij had nooit geboren moeten    worden'! (kinderen zitten erbij)

- De vader aan de telefoon: jij hebt de kinderen mishandeld: Therese hoor je huilend op de    achtergrond reageren 'dat is helemaal niet waar!'

- De vader tegen de kinderen: 'mama heeft gestolen van mij'.

- De kinderen tegen mama: 'papa heeft gezegd dat jij ziek bent hij is naar een groot ziekenhuis
   gegaan en heeft met 3 professoren gesproken en die hebben gezegd dat jij ziek bent.' 'Jij hebt    borderline hebben ze gezegd. '

- Jij en je nieuwe partner krijgen een kindje. Er wordt door de vader tegen Sander gezegd dat jij    slecht voor Sander gaat zorgen. Jullie kindje komt nu op de eerste plaatst.

- De vader: 'jij bent geen goede moeder van de kinderen, dat ben je nooit geweest, je was een    goedkope hulp voor mij'

- De vader tijdens telefoongesprek, Monica hoort dit ook en trekt wit weg: 'ik heb je al die jaren    psychsich en lichamelijk mishandeld omdat ik dat nodig vond.'

- De stiefmoeder scheld haar regelmatig en zonder enige oorzaak of aanleiding: 'kreng, bitch,
  stomme Belg, kutwijf'

- Opmerking van de stiefmoeder: 'ik mag hier alles zeggen, want dit is mijn huis'

- De vader naar aanleiding van het verzoek om de omgangsregeling na te leven: 'ik ben hier de baas,    niet de rechter, niet de maatschappelijke hulpverlening, niet de Raad voor de Kinderbescherming en    al helemaal jij niet! En als jij niet doet wat ik zeg zul je het wel merken en krijg je misschien de    kinderen helemaal niet meer te zien'

- De vader leeft het convenant niet na. Sander moet zelf maar alles vertellen, er zijn geen verslagen    van één keer in de 2 maanden. Ook worden er geen foto's opgestuurd.

- De vader blokkeert het IP-adres van de moeder. Zodat zij haar kinderen niet meer kan bereiken.
   Of ze stalkte per e-mail? Neen, ze mailt maar 1 tot 3 keer per jaar. Een nieuwjaarskaart in de vorm    van een PPS naar ieder kind leuk apart. En een uitnodiging voor Sander van zijn vriendinnen die hem    erg missen. En een mailtje i.v.m. een andere vriendin die hem zo erg mist en hem mailde maar steeds    geen antwoord terug kreeg. Daarbij had de moeder geschreven of Sander zijn belafspraak niet zou    vergeten.

- Sander zegt dat hij de e-mails nooit heeft te lezen gekregen omdat zijn vader het IP-adres van zijn    moeder heeft geblokeerd. (is dat geen zeer duidelijke manier van het toepassen van PAS!!)

- De moeder zegt tegen Sander dat ze een half jaar geen contact wilt. Dit i.v.m. dat er totaal geen    respect voor de moeder is van haar kinderen. De moeder legt zeer duidelijk uit dat de vader gezegd    heeft zeer bewust het contact tussen moeder en haar kinderen kapot te maken, en hij zou ervoor    zorgen dat de kinderen het nooit zouden merken. Sander laat duidelijk merken dat hij wel contact    wil, maar alleen zo als hij dat wil. (maar komt zijn afspraken zelf niet na en wordt daar ook niet op    aangewezen door de vader en stiefmoeder). Moeder zegt dat ze een half jaar rust wilt. (Ze wil alles    relativeren en zaken op orde gaan stellen) Monica schreeuwt op de achtergrond: 'dan hebben we    eindelijk rust!!' Monica reageert enkele maanden en jaren erna 'Jij hebt ons in de steek gelaten.'

- Ze belt een keer op en krijgt de vader aan de telefoon. Ze vraagt naar Monica. De vader zegt de    moeder 'ze wilt niet, want je hebt de kinderen in de steek gelaten'

- Theresa schijnt niet meer bij de verzorgende ouder te wonen. De moeder vraagt aan de vader het    adres. Hij wilt dit niet geven. Vraag maar aan Theresa. Moeder vraagt ook om een paar foto's van de    3 kinderen. De vader zegt: 'ik zal het aan hun vragen'. De moeder zegt: 'ik vraag het aan jou als    vader van onze kinderen'. Hij antwoord niet en legt af. De moeder heeft nooit foto's gekregen. Al    ruim 6 jaren niet.

- De moeder moet in de plaats zijn waar de kinderen wonen voor een gesprek bij de Raad voor de    Kinderbescherming, wat voor haar 2 x bijna 300 km is. Ze gaat ook nog even naar de leerkrachten    van 2 van haar kinderen toe. De vader heeft dit in de gaten en rijdt de moeder steeds achterna,    stalkt naar de scholen. De stiefmoeder doet dit tevens op haar fiets. De leerkrachten vinden het    goed om de moeder op de hoogte te houden bij bijzonderheden. Dit is nooit uitgevoerd. De kinderen    waren op de hoogte wat de vader en stiefmoeder gingen doen.

- De moeder moet in de plaats zijn waar de kinderen wonen voor een gesprek bij de Raad voor de    Kinderbescherming, wat voor haar 2 x bijna 300 km rijden is. Ze mag haar kinderen even zien maar is    iets eerder. Ze staat netjes te wachten voor het huis waar de kinderen verblijven. Even later loopt    de vader naar de auto toe met de telefoon in de hand. De Raad voor de Kinderbescherming aan de    telefoon. Dhr. K. zegt dat de afspraak vervroegt is en dat de moeder eerder kan komen. De moeder    wordt het contact door de vader en de Raad voor de Kinderbescherming bij deze ontzegt.