ouderverstoting

Chekclist ouder( vader*)verstoting

* let op!

ook veel moeders worden verstoten als de kinderen
bij de vader verblijven!!

Veel Moeders, (en dus ook de enkele vader) bent u (on)bewust bezig met
ouder(vader/ moeder)verstoting

Ouderverstotings-gedrag komt bewust en onbewust in verschillende gradaties voor, met name tijdens of na scheidingsprocessen of andere conflicten tussen ouders, van zelden tot dagelijks, van zeer subtiel tot grof, van lichte tot zeer ernstige psychisch/emotionele schade toebrengend aan vooral de kinderen, op korte en lange termijn. De verstoten vaders* van deze kinderen worden hierdoor meestal eveneens in ernstige mate beschadigd.

Een aantal situaties, een aantal vragen om dit bij uzelf na te gaan:
(wees hierbij eerlijk in de beantwoording, wees eerlijk naar uw kind(eren))

GEDRAG KINDEREN

Gelooft u dat (kleine) kinderen veel van het gedrag en de houding van hun ouders overnemen ?
Gelooft u dat het gedrag en de houding van kinderen veelal aangeleerd wordt door de mensen (ouders, leerkrachten, buurtbewoners, kinderen,...) in de omgeving van de kinderen ?
Denkt u dat dit ook geldt voor veel van hun emoties en angsten ?
Gelooft u dat kinderen makkelijk te beïnvloeden zijn ?
Gelooft u dat kinderen makkelijk bang te maken zijn ?
Gelooft u dat kinderen makkelijk schrikken van voor hun onbekende zaken ?
Gelooft u dat uw kinderen in dit opzicht anders zijn dan andere kinderen ?
Van wie denkt u dat uw kinderen eerder het gedrag overnemen/kopiëren, van de ouder bij wie het kind het meest verblijft en zich grotendeels van afhankelijk voelt en is, of dat van de ouder bij wie het kind het minst verblijft ?
Met welke voornaamste voorbeelden in gedrag en houding komen de kinderen in aanraking als zij geen enkel contact meer kunnen/mogen hebben met de vader ?

SPREKEN OVER VADER MET DE KINDEREN

Bent u tegenover of in het bijzijn van uw kinderen positief over hun vader? Of maakt u denigrerende opmerkingen en/of kraakt u hem regelmatig af en/of laat u uw eigen negatieve emoties ten aanzien van de vader duidelijk aan de kinderen merken?
Suggereert u uw kinderen wel eens, dat het bij de vader* niet leuk is of dat er bij vader* thuis mogelijk ‘dingen' gebeuren die ‘niet fijn' zijn? Denkt u dat uw kinderen hier gevoelig voor zijn en dat u zo uw eigen negatieve ideeën en/of angsten op uw kinderen overbrengt?
Denkt u dat uw kinderen uw angstgevoelens als ‘echt' kunnen ervaren? Denkt u dat uw kinderen kunnen schrikken van wat u suggereert en er angstig gedrag door kunnen gaan ontwikkelen?
Hebben uw kinderen de vaardigheid om te relativeren of om middels eigen ervaring bij vader* na te gaan of uw uitspraken werkelijk zo zijn ?

SPREKEN OVER VADER MET ANDERE VOLWASSENEN

Spreekt u met respect over de vader* met familie en/of vrienden in het bijzijn van uw kinderen? Of kraakt u hem* regelmatig af en laat u uw negatieve emoties duidelijk merken, terwijl de kinderen in dezelfde ruimte aanwezig zijn en/of ze u kunnen horen ?

SPREKEN OVER VADER MET ‘DESKUNDIGEN'

‘Vergeet' u de positieve kanten van de vader* te vermelden aan mensen uit uw omgeving en aan de evt. door u ingeschakelde therapeuten, advokaten en/of bepaalde bij uw situatie betrokken ‘deskundigen'?
Is het uw bedoeling om zodoende uw eigen negatieve gevoel richting de vader* door deze anderen overgenomen te laten krijgen en daarmee zelf extra ondersteuning te krijgen voor uw (incomplete, negatieve) verhaal ?
Staat u erop om samen met de vader* over verschillen van mening te spreken, eventueel met een ervaren bemiddelaar ? Of vindt u dit ‘onzin' omdat u ‘toch wel weet hoe de vader* reageert' en het daarom zinloos vindt?
Creëert u voor uzelf een onrealistisch ‘ideaal-beeld' van de vader* die u voor uw kinderen (en als partner voor uzelf) gewenst had ?
Verwijt u de vader* niet aan úw ‘ideaal-beeld' van een vader*/partner te voldoen ?
Kunt u accepteren dat de vader* van uw kinderen gewoon niet in alle opzichten aan dit ideaalbeeld voldoet c.q. nooit zal kúnnen voldoen ?
Vergroot u eventuele ‘niet ideale' eigenschappen van de vader* tot onrealistische proporties ?
Vindt u het eerlijk van uzelf dat u de vader* afzet tegen en afrekent op verschillen van úw beeld, waaraan een vader* in uw ogen precies zou moeten voldoen ?

TELEFOONTJES / BRIEVEN / EMAIL VAN VADER VOOR KINDEREN

Bent u enthousiast naar uw kinderen als de vader* belt om even met zijn/haar kinderen te spreken ?
Zegt u tegen uw kinderen op een neutrale (of negatieve) toon dat er ‘iemand' voor hun aan de telefoon is? Of roept u ze enthousiast, zeggende dat hun papa* aan de telefoon is en spoort u ze aan om aan de telefoon te komen, om te vertellen over wat ze bijvoorbeeld die dag hebben meegemaakt ?
Reageert u anders op een telefoontje van vader* als u zelf visite heeft ?
Bent u dan wél positief richting de kinderen over het telefoontje, in tegenstelling tot als u alleen met de kinderen bent? ‘Speelt' u dan de ‘goede' moeder*, zodat de visite uw houding richting de vader* wél positief ervaart ?
Zegt u vaak, zonder dat u hier enige moeite mee heeft, tegen de vader* dat hij* op het ‘verkeerde moment' belt, bijvoorbeeld dat u net zit te eten, of de kinderen net boven aan het spelen zijn, of een andere reden ? Zegt u vaak dat hij* een andere keer maar weer eens moet bellen, i.p.v. zelf te zeggen dat u of de kinderen terug zullen bellen ?
Spoort u uw kinderen, als zij hier mogelijk niet zelf aan denken, aan om af en toe eens hun vader* te bellen als er iets leuks is gebeurd of iets bijzonders in het leven van de kinderen ?
Hoe gaat u om met E-mail van vader* voor de kinderen ? Gooit u deze ‘per ongeluk' weg? ziet u deze ‘net te laat'?
Geeft u post van vader* aan de kinderen direct door aan uw kinderen ? Opent u de post eerst? Gooit u post ‘per ongeluk' weg? Bent u enthousiast naar uw kinderen als er post voor hen is van hun vader*?

OMGANG KINDEREN MET / VERBLIJF BIJ VADER*

Bent u enthousiast over de omgang tussen uw kinderen en de vader*? Bent u blij voor uw kinderen dat zij regelmatig bij hun vader* zijn?
Laat u dit aan uw kinderen merken? Hoe?
Gaat u samen met uw kinderen een verjaardagscadeautje kopen dat de kinderen aan hun vader* kunnen geven? Mogen uw kinderen altijd de verjaardag van hun vader* bij hem vieren? Laat u uw kinderen hun vader* bellen op zijn verjaardag, stimuleert u dit ?
Helpt u uw kinderen enthousiast om naar hun vader* toe te gaan ? Brengt/haalt u de kinderen zelf ook wel eens naar/van de vader* ? Beseft u dat uw actieve gedrag (het zelf brengen/halen) positief ondersteunend werkt en als goedkeuring door uw kinderen wordt beleefd, nml. dat het goed en leuk is om naar vader* te gaan? Of moet de vader* altijd de kinderen ophalen en terugbrengen ?
Komt u wel eens (voor kortere of langere tijd) samen met uw kinderen bij de vader* thuis ?
Weet u hoe de kamer van uw kinderen in het huis van vader* eruit ziet ?
Weet u wat uw kinderen leuk vinden als ze bij vader* zijn ?
Bent u enthousiast, of keurt u de door de vader* aan de kinderen gegeven cadeautjes (waar de kinderen blij mee zijn) vaak openlijk tegenover de kinderen af ?
Kent u de namen van de vriendjes en vriendinnetjes van uw kinderen uit de omgeving van vader*? Praat u daar met de kinderen net zo enthousiast over als over de vriendjes en vriendinnetjes van uw kinderen in uw omgeving? Mogen uw kinderen van u naar verjaardagsfeestjes van de vriendjes/vriendinnetjes uit de omgeving van vader*?
Heeft u goede en duidelijke afspraken met de vader over de omgang gemaakt? Houdt u zich hier in de regel aan? Maakt u hier wel eens ruzie over in bijzijn van uw kinderen of zodanig dat uw kinderen dit kunnen horen? Laat u uw emoties aan uw kinderen zien? Probeert u uw kinderen (op subtiele wijze) achter uw standpunt te krijgen?
Voorkomt u dat de vader* bij belangrijke gebeurtenissen van uw kinderen aanwezig is/kan zijn, door bijvoorbeeld bij afzwemmen voor zwemdiploma of speciale dagen op school, de vader* de data, locatie en tijden hiervan te onthouden ?

SPREKEN OVER (NIEUWE) RELATIE VADER*

Heeft u zelf moeite met een eventuele nieuwe relatie/partner van de vader*?
Laat u dit aan uw kinderen merken? Hoe gaat u hiermee om? Betekent dit dat uw kinderen minder contact met de vader* hebben ?
Kunt u de problemen die u ervaart in uw eigen leven scheiden van het leven dat de vader* heeft ?
Probeert u over het leven van de vader* (en eventuele nieuwe relaties) via uw kinderen meer te weten te komen ?

OMGANG KINDEREN MET OMA EN OPA (ouders vader*, indien nog in leven)

Bent u enthousiast over de ouders van de vader* (oma en opa van de kinderen) ? Als dit niet zo is, heeft dit dan met het gedrag van deze grootouders te maken of slechts het feit dat zij de ouders van de vader* zijn ?
Gaat u samen met uw kinderen een verjaardagscadeautje kopen dat de kinderen aan hun oma en opa kunnen geven ? Mogen uw kinderen altijd de verjaardag van hun opa en oma (vaders* zijde) bij hen vieren ? Maakt u daar extra afspraken over met vader*? Gaat u zelf (mee) met uw kinderen naar hun oma en opa ?
Spoort u uw kinderen aan om af en toe oma en opa te bellen, een tekening op te sturen, een verjaarskaartje, o.i.d. ?
Laat u eventuele negatieve gevoelens merken richting de kinderen?
Hoe denkt u wat het voor uw kinderen betekent, als zij merken dat u hun oma en opa afwijst ?

BESCHULDIGEN VADER*

Bent u zó teleurgesteld in uw leven, en inmiddels zó verbitterd en haatdragend dat u probeert de vader* als ex-partner of ex-vriend uit uw leven en het leven van uw kinderen
‘weg te poetsen' ? Door ongegronde valse beschuldigingen richting de vader* te uiten? Door hem* eerst zwart te maken in uw eigen vriendenkring, familie, buren en daarna bijvoorbeeld ook tegenover huisarts, meldpunt, jeugdzorg-instanties, school, en eveneens tegenover de kinderen ?
Door uw eigen angsten en onzekerheden, jalouzie en frustraties op uw ‘ex' af te reageren en hierbij uw kinderen te gebruiken als middel om uw ‘ex' een ultieme slag toe te brengen? Hiertoe geen middel te schuwen? Door hem* zelfs van een van de meest ernstige beschuldigingen, Bijv. sexueel misbruik van de kinderen, kindermishandeling,... te beschuldigen ? Hiervan, zonder na te denken over de ernstige consequenties richting de vader* en zijn familie én het leven van de kinderen, aangifte bij de politie te doen?
Door uw hele omgeving én de kinderen met dit misbruikverhaal te ‘vergiftigen', net zolang tot iedereen uw waanideeën en misselijke verhaal actief of passief gaat mede-ondersteunen en ‘geloven' als ware het een feit, ondanks dat hier geen enkele feitelijke grond voor bestaat, ondanks dat uw omgeving niet op de hoogte is en/of zelf ervaren heeft hoe het family life tussen vader* en kinderen is/was. Door hiertoe ook zelf therapeuten te zoeken die uw verhaal klakkeloos van u overnemen en willen ondersteunen vanuit hun eigen onprofessionaliteit en kortzichtigheid, zonder eerst met de vader* te spreken, of de situatie die voorgelegd wordt eerst grondig te analyseren?
Herkent u hier iets van? Hoe zou u het vinden als u het doelwit zou zijn van dergelijke praktijken?
Begrijpt u dat het beschadigen van de vader* van uw kinderen eveneens een indirecte beschadiging van uw kinderen is, op korte, maar vooral op langere termijn? De identiteit van uw kinderen komt in oorsprong voort uit twee volwassenen, de moeder én de vader. Beschadiging van de vader* betekent daarom ook beschadiging van uw kinderen.

SCHOOL

Denkt u dat uw kinderen het fijn vinden als hun beide ouders trots zijn op hun school-bezigheden en prestaties en daar interesse in hebben en aandacht aan schenken, ook door bij gelegenheid op school aanwezig te zijn bij activiteiten en ouderavonden ?
Denkt u dat dit goed is voor de kinderen ?
Vindt u dat de vader* zich niet met de school van de kinderen moet ‘bemoeien'? Dat u als moeder* ‘beter' dan de vader* met de school omgaat? Dat de vader* dat toch ‘niet goed' doet of ‘niet kan'?
Dat school en kinderen alleen voor de moeder* is, niet voor de vader*?
Vindt u, omdat u bijvoorbeeld het ouderlijk gezag heeft, dat de vader* niets met de school te maken heeft en daar ‘dus' weg moet blijven?
Dat u vanuit het ouderlijk gezag het alleenrecht heeft op zaken die met school te maken hebben?
Probeert u de vader* actief en fanatiek weg te houden van de school van de kinderen? Zelfs middels dreigbrieven van uw advokaat aan de vader*? Spant u zich actief in richting leerkracht of directie van de school om informatie van school over uw kind(eren) van de vader* weg te houden ?
Vindt u dat u de enige bent die ‘recht' heeft op het contact met de (leerkrachten van de) school?
Probeert u de vader* te verhinderen ouderavonden te bezoeken omdat u hier ‘niet tegen kunt' of hem daar ‘niet wilt zien' ?
Heeft dit iets met de bedoeling van de ouderavond te maken? Denkt u dat het goed is voor de kinderen als de vader* niet weet hoe het op de school van zijn kinderen toegaat ? Denkt u dat uw kinderen het fijn zouden vinden als ook hun vader* hen complimenteert met het werk dat hij op school van ze gezien heeft? Dat hij interesse toont in hun activiteiten op school en erover mee kan praten? Denkt u dat dat goed is voor het zelfvertrouwen van de kinderen, nu én later ?

OVERIGE VRAGEN

[een eigen gedeeltelijke vertaling van: www.coeffic.demon.co.uk/pas.htm ]:

Wilt u als moeder* een nieuw leven beginnen en wilt u de vader* uit de weg ruimen (wegpoetsen?) uit uw én het leven van uw gezamenlijk kind(*) ?
Vind u dat u als mens beter/succesvoller bent dan de vader* van uw kind en dat daarom de vader* van uw kind uit het leven van uw gezamenlijk kind moet verdwijnen ?
Wilt u (meer) geld of eigendommen van de vader* en gebruikt u de omgang met uw gezamenlijk kind als onderhandelingsmiddel ?
Haat u de vader* en gebruikt u uw gezamenlijk kind als wapen in uw eigen strijd ?
Bent u zó bezitterig en jaloers dat u vindt dat u alléén alle liefde van uw gezamenlijk kind toekomt en níet aan de vader*?
Bent u jaloers op het feit dat de vader* van uw gezamenlijk kind cadeau's aan het kind geeft en niet aan u ?
Heeft u als moeder* problemen uw eigen leven te leiden? Is contact met de vader*, als ex-partner, problematisch voor u? Heeft de relatie van het kind met de vader* daar iets mee te maken ?
Bent u erg teleurgesteld in de relatie met de vader*? Vindt u daarom dat de vader* het niet verdient om contact en een familieleven met het kind te hebben ?
Wordt u als alleenstaande moeder* aangespoord door (alleenstaande) moeders* uit uw omgeving om de vader* van uw kind te verstoten ?
Vindt u dat de vader* uw kind meer verwend in de (korte) tijd dat hij het kind ziet, dan waar u toe in staat bent (en wel zou willen maar niet kan) ? Voelt u zich misschien 'verliezer' en ziet u dit als een concurrentiestrijd om de waardering van uw kind ?
Is het kind voor u eigenlijk niet het enige waarover u controle heeft en gebruikt u het kind daarom voor verhoging van uw eigenwaarde tegen de belangen van uw kind in ?
Heeft u nog steeds een zwak voor de vader* en gebruikt u uw gezamenlijk kind om hem/zijn* leven toch op een bepaalde manier te kunnen blijven beheersen ?
Probeert u een eventuele nieuwe partner van de vader* indirect te beschadigen door de vader* het familieleven met het gezamenlijk kind te ontzeggen zolang die nieuwe partner er is ?
Heeft u altijd zelfstandig moeder* willen zijn en nooit een man* in de buurt van u en uw kind willen hebben (heeft u de man* alleen 'gebruikt' voor het krijgen van het kind) ?
Bent u tijdens de samenwoning zó zelfstandig geworden dat u die zelfstandigheid ook na de scheiding wilt doorvoeren door de vader* verder familieleven met uw gezamenlijk kind te verhinderen ?
Heeft u een andere levensstijl dan de vader* en wilt u niet dat uw gezamenlijk kind in contact komt met de levenswijze van de vader* en houdt u het kind daarom bij de vader* weg ?
Heeft u misschien (bijna) geen familie meer, in tegenstelling tot de vader*, en ziet u uw kind als uw familie ?
Bent u als moeder* emotioneel afhankelijk van uw gezamenlijk kind en ziet u elke genegenheid van uw kind richting de vader* als een verminderde genegenheid of zelfs afwijzing van u ?
Ziet u als moeder uw gezamenlijk kind als puur 'eigendom' en vindt u dat de vader daarom aanspraak maakt op uw 'bezittingen' door contact/omgang/familieleven met ook zijn kind te claimen ?
Ziet u als moeder* de nieuwe partner van de vader* als bedreiging, als 'rivaliserende moeder*' en onthoudt u uw kind daarom van contact met de vader*?
Heeft u als moeder* een nieuwe partner die de omgang met de biologische vader* tegenwerkt omdat hij als de enige 'papa*' gezien wil worden voor uw kind?
Bent u als moeder* bang dat uw gezamenlijk kind u zal verlaten voor de vader*?
Probeert u als moeder*, door de vader* van uw gezamenlijk kind 'weg te poetsen' uit uw leven, aan uw nieuwe partner aan te tonen dat hij de enige man* is in uw leven ?
Komt u uit een gebroken gezin en bent u niet in staat om een relatie in stand te houden? Wordt dit patroon door u herhaald door ook uw kind het contact met de vader* te frustreren ?
Wilt u niet dat uw eigen nieuwe relaties via uw kind bekent worden aan de vader* en frustreert u daarom elk contact tussen uw gezamenlijk kind en de vader*?
Wilt u de niet gelukte relatie met de vader* proberen 'te vergeten' door alle contact tussen uw gezamenlijk kind en de vader* te frustreren ?

WAT ZEGGEN DE PROFESSOREN OVER OUDERVERVREEMDING?

© 2003-2006 www.ouderverstoting.nl / v12.03.04

(*) De naam en het voornaamste onderwerp van deze site, 'Ouderverstoting', is een woord met een voor velen sterk negatief (afstotend) karakter. Helaas zíjn houding en gedrag en de activiteiten - die als ouderverstotend in verschillende gradaties kunnen worden aangemerkt - in de praktijk schadelijk, beschadigend en negatief van karakter.
Op deze site wordt voornamelijk gesproken over de moeder als de primaire kindergijzelende, ouder(& familie!)vervreemdende- en ouderverstotende ouder en de vader als ouder op wie het (ouder)verstotende gedrag is gericht, aangezien dit volgens onderzoek in Nederland in de meerderheid van de praktijkgevallen (ruim 90%) zo is. Om de realiteit m.b.t. deze vorm van actieve kindergijzeling, oudervervreemdend en ouderverstotend gedrag duidelijk(er) en indringender onder de aandacht te brengen is voor deze presentatie, uitgaande van de meerderheid van de gevallen, gekozen..
Daar waar het de overige 10% betreft, is veelal in grote lijnen de omgekeerde situatie van toepassing en kunt u de woorden 'moeder' voor 'vader' vervangen/lezen en omgekeerd. In beide gevallen wordt het oudervervreemdings- gijzelings- en ouderverstotingsgedrag als even schadelijk en verwerpelijk gezien .

Ouders, die ondanks dat zij niet (meer) bij elkaar wonen (bijvoorbeeld door scheiding of einde -partner-relatie) er wél voor blijven zorgen dat de relatie en familieband van hun kinderen met de andere welwillende ouder en familie zo ongestoord mogelijk doorgang kan blijven vinden, gelukkig de meeste, verdienen alle lof. Op deze ouders is veel informatie op deze site dan ook zeker niet van toepassing.

De site Ouderverstoting.nl streeft naar een brede informatieverschaffing over oudervervreemding en de mogelijke ernstige (veelal psychische) gevolgen op de betrokken kinderen en familie en het vergroten van het inzicht in de Nederlandse praktijk van het familierecht om hierin de noodzakelijke rigoreuze veranderingen te bewerkstelligen.

Ouderverstoting.nl/ECvdW is, hoewel vaak eens en sympatiserend met veel gedachtengoed en uitgangspunten, niet verbonden aan enige andere organisatie of groepering die op dit gebied actief zijn.

www.ouderverstoting.nl

Uit het leven gegrepen:
De verstoten moeder ging naar de scholen van haar kinderen. Ze had een afspraak in verband met de weigeringen van de omgangsregelingen van de vader en had ook afspraken op de scholen gemaakt. Ze woonde nu eennaal niet in de buurt en moest telkens voor één afspraak totaal 6 uren onderweg. Vader stalkte haar met zijn auto en stiefmoeder ging met haar fiets achter haar aan.
Leugens worden verteld waar de kinderen bijzijn. Als de moeder aan de telefoon een gesprek probeert te hebben met de vader omdat hij weer met de omgangsregeling rommelt worden haar woorden verdraaid herhaalt zodat de omgeving, en vaak zijn dat haar kinderen een totaal verkeerd beeld van hun moeder krijgen.
De vader verteld aan haar familie, dus zijn ex-schoonfamilie leugens over haar en de relatie die zij gehad hebben.
Vanuit zijn omgeving krijgt de moeder bijvoorbeeld de volgende informatie rond de leugens: 'zijn ex maakte hem zwart. Achteraf heb ik nog te veel gevochten, zegt hij. Zijn kinderen wonen nu bij hem en hebben niet of nauwelijks contact meer met hun moeder (dit willen ze zelf niet, hun moeder heeft meerdere keren tegen haar kinderen gezegd, dat zij afstand nam van hen). Hij zei, met pijn in mijn hart heb ik ze toen naar hun moeder laten gaan en hun alleen gezegd dat de deur wagenwijd voor hen open blijft staan. Na ong een half jaar waren zijn 3 kinderen weer bij hem. '
Verklaring van moeder: De kinderen zijn hier nooit alledrie komen wonen. Ze heeft ook nooit afstand genomen van haar kinderen maar juist ruim 6 jaren voor de rechten van haar kinderen en voor haarzelf gestreden. Hij heeft zelf gezegd en toegegeven dat hij de kinderen uit het leven van de moeder zou nemen en er alles voor zou doen om dit voor elkaar te krijgen. Ook zou hij ervoor zorgen dat haar kinderen dit nooit te weten zouden komen,.....'