|
Raad voor de Kinderbescherming ('de raad') & Beleid t.a.v. ouderverstoting
Wanneer wordt het duidelijk dat de Raad voor de Kinderbescherming geen ‘onderzoeks'-functie dient te vervullen in omgangskwesties ?
De wenselijkheid van en het wederrechterlijke recht op omgang tussen kind en de beide ouders, dus óók de moeder, ligt al beklonken in de wet.
Elk ‘onderzoek' om dit alsnog vast te stellen is dus overbodig.
Bij aangetoonde (lichamelijke- en/of psychische-) mishandeling van kinderen is er slechts een beschermende taak weggelegd voor de raad.
Diepgaande kennis van zowel de lichamelijke als psychisch/emotionele vormen van kindermishandeling zijn hierbij een vereiste.
Hieronder valt ook de ernstige vorm van psychisch/emotionele kindermishandeling die ouderverstoting heet.
Kennis van de psychische verlies- en rouw emoties en onthechtingsverschijnselen die hierbij het kind in haar ontwikkeling op korte en lange termijn (mogelijkheid tot ontwikkeling van PAS) in ernstige mate beschadigen en belasten, is hierbij essentieel. Het leren (door)zien van de handelingen en het gedrag van ouderverstotende ouders en het effect ervan op de kinderen moet een tweede natuur vormen van raadsmedewerkers!
Tevens dienen zij hierbij kordaat en zonder terughoudendheid in te grijpen en direct onderbroken family life tussen kind en moeder te herstellen en tegelijkertijd tegen de ouderverstotende ouder, meestal de moeder, maar nu spreek ik eens over de vader, gedrag-corrigerende maatregelen aan de rechter te adviseren en tevens maatregelen om het ongestoorde family life tussen kind en moeder te waarborgen.
(Uit artikel in telegraaf dec 2000, Marjolein Hurkmans):
...“Hoe lang kan een kind een ouder niet zien voordat de band onherstelbaar is beschadigd? Gedragspedagoge Liesbeth Smulders (verbonden aan de Raad voor de Kinderbescherming in Rotterdam) denkt dat het vooral te maken heeft met de negatieve houding van de overblijvende ouder na de scheiding. "In principe is de band tussen ouder en kind ontzettend sterk", weet zij. "Kijk maar naar een kind van wie een vader of moeder is overleden. Maar kinderen wiens ouders uit elkaar gaan, kunnen er zo van doordrongen raken dat de verdwenen ouder slecht is dat ze om zichzelf te beschermen alle gevoelens voor hem of haar verdringen."
Identiteit
"Daar komt dan nog bij dat kinderen heel goed weten dat ze uit twee mensen zijn voortgekomen en dat ze dus op beide ouders lijken. Een kind verliest in zo'n geval dus niet alleen zijn vader of moeder maar moet ook een deel van zijn eigen identiteit verloochenen. Die pijn veroorzaakt enorme schade." “...
Hoe komt het dat de meerderheid van de medewerkers (zoals raadsonderzoekers en andere gedragsdeskundigen) van de RvdK vestigingen in Nederland schijnbaar geen kennis hebben van deze visie ? Hoe komt het anders dat de RvdK in dit soort situaties niet overeenkomstig optreedt c.q. dringend advies uitbrengt tegen bijv. een vader die deze enorme schade bij haar kind veroorzaakt door eigen negatieve houding en gedrag richting moeder ?
Wanneer houden de raadsonderzoekers van de RvdK op met te stellen dat zij ‘machteloos' zijn als de vader niet wil (dit ook zelf geconstateerd hebben) en ‘dus' niets anders weten te adviseren dan ‘geen omgang' (beloning voor de vader die niet wil meewerken aan gestelde in de omgangswet), ‘rust' (beloning vaders onwil, onder het mom ‘in het belang van het kind' te handelen), of het enige wat nog bedacht kan worden ‘dat een persoonlijkheidsonderzoek van beide (!) ouders mogelijk uitkomt biedt'.. (vertraging van maanden tot jaar).
ww.ouderverstoting.nl
* hier ben ik er vanuit gegaan dat het kind bij de vader woont.
uit het leven gegrepen: ''RvdK werd op de hoogte gebracht dat ervoor zeer bewust gezorgd zou worden dat de kinderen ouderverstoting zouden krijgen zodat ze niets meer met de andere ouder te maken zouden willen hebben. RvdK wist wat ouderverstoting (PAS) was. De medewerker deed niets en zei: 'dit gebeurd wel vaker, de kinderen hebben een goede basis van u gekregen, soms komen deze kinderen als ze het huis hebben verlaten, zelf een relatie hebben of zelf een kind hebben gekregen weer naar de ouder terug'. Daar moest deze intens verdrietige ouder het mee doen. En stond weer met de rug tegen de muur geduwd. ''
 |
