|
Therapeut & Beleid t.a.v. ouderverstoting
Bent u een ‘hulpverlener', therapeut, en krijgt u wel eens * moeders bij u op spreekuur of aan de telefoon die u melden dat er volgens hen bijna zeker sprake moet zijn van sexueel misbruik van hun kinderen door de vader ? Dat zij dit denken omdat zij ‘signalen' van/bij het kind hebben gezien ?
Wat doet u ? Vraagt u de moeder of de vader van deze ideeën van moeder op de hoogte is ?
Vraagt u om de naam en telnr van de vader en belt u hem op om zijn kant van het verhaal te horen ? Ook al wil de moeder dit niet ?
Gaat u direct mee in het verhaal van de moeder ?
Vraagt u of de moeder haar bezorgdheid m.b.t. de in haar ogen opmerkelijke zaken met de vader besproken heeft, eventueel samen met de huisarts of een ervaren (jeugd)psychologe ?
Vraagt u of er melding is gedaan bij het AMK en of deze al onderzoek heeft verricht ?
Vraagt u of er aangifte van misbruik is gedaan door de moeder ? Zo nee, waarom niet ?
Zo ja, is er justitieel onderzoek gedaan, wat was de uitkomst ? Sepot of vrijspraak ? Blijft u ondanks sepot of vrijspraak de moeder steunen in haar verdachtmakingen en daarmee het kind belasten ?
Vraagt u of moeder het kind al door een ervaren kinderpsychologe heeft laten ‘bekijken', zo ja, heeft die kinderpsychologe óók eerst met de vader gesproken ?
Vindt u dat als de moeder met een (hulp)vraag bij u komt over het welzijn van haar kind(eren), dat u daar de vader, op verzoek van de moeder, buiten mag laten ?
Kunt u objectief kijken naar de situatie zonder beide kanten te horen ?
Denkt u dat u daar het kind een dienst mee bewijst ?
Vindt u niet dat, zodra u daar door één der ouders in betrokken wordt en het hun kind(eren) betreft, uw handelen ‘los' dient te komen van het beschermen van de ‘privacy' van degene die naar u toekomt ?
Blijft u regelmatig contact hebben met de vader om hem te informeren of te consulteren over hetgeen u met het kind tijdens uw therapie doet ? Of niet ? Doet u dit omdat de moeder dit niet toestaat ? Omdat zij aangeeft alleen het ouderlijk gezag te hebben en uit dien hoofde niet wil dat u contact met de vader heeft, ook al bent u op de hoogte van omgangsproblematiek en de weigering van moeder hieraan mee te werken ? Beseft u dat u door deze houding mede verantwoordelijk wordt/bent voor de psychische schade, die het kind door deze ouderverstoting en resulterende oudervervreemding en onthechting toegebracht wordt ?
Hoe denkt u het kind op een positieve manier en met enthousiasme over de vader te kunnen vertellen en toe te kunnen werken naar herstel van contact en herstel van het enthousiasme bij het kind om de vader weer te willen zien, als u zelf NIETS weet van hoe het leven van het kind er in de omgeving van de vader uitzag ? Omdat u de moeite niet neemt om hier uitgebreid met de vader over te spreken, en samen met de vader en het kind ?
Blijft u trouw aan de principes en richtlijnen van het NIP ?
Laat u zich gebruiken voor het opstellen van verslagen over het kind voor moeder en advokaat van moeder ten behoeve van een juridisch gevecht ? Schrijft u pas uw verslag over de situatie van het kind nadat u van de moeder of haar advokaat juridische stukken van de vader onder ogen heeft gekregen, zodat u daar uw verslag op kunt aanpassen ? Begrijpt u dat u daarmee uw eigen professionaliteit, objectiviteit en onafhankelijkheid geweld aandoet ?
© 2003 E.C. vander Waal
ww.ouderverstoting.nl
* Hier wordt ervan uit gegaan dat het kind bij de moeder woont. Natuurlijk kan het ook andersom zijn, dus dat het kind bij de vader woont
 |
