het verlies van je baby, tijdens of na de geboorte. Ons overleden tweeling zoontje Marco. Doodgeboren baby's.

Het verlies van je kindje tijdens de zwangerschap of rond de bevalling

'kindje'
inleiding en index

Niets is aangrijpender dan geboorte en dood, het begin en het einde van het leven. Als een kind vóór de geboorte, tijdens de bevalling, of kort daarna overlijdt, vallen deze gebeurtenissen samen. Dat gebeurt ook als een gewenste zwangerschap wordt afgebroken omdat het ongeboren kind een ernstige afwijking heeft.
Het verlies van een kindje is een van de meest ingrijpende soorten verlies waarmee een mens te maken kan krijgen, ook als het tijdens de zwangerschap of rond de bevalling gebeurt. Het verdriet om je overleden kindje is eindeloos groot. Alle toekomstverwachtingen zijn plotseling verloren.
Het ouderschap begint voor veel ouders steeds vroeger. Vaak al vóór de zwangerschap praten en fantaseren twee mensen erover hoe hun leven straks zal veranderen. Echoscopisch onderzoek maakt het kind soms al zeer vroeg in de zwangerschap zichtbaar. Zo ontstaat al snel een band.
Veel zwangeren houden in de eerste drie maanden nog rekening met een miskraam, maar ze weten dat de kans dat het daarna misgaat erg klein is. Vanaf de vierde maand wordt de zwangerschap dan ook steeds meer realiteit en durven de aanstaande ouders intenser te genieten. Toch overlijdt nog ongeveer één op de honderd kinderen tijdens het verdere verloop van de zwangerschap of rond de
bevalling.

Deze pagina's zijn bedoeld voor ouders die hun kindje tijdens de zwangerschap of rond de bevalling verliezen. Ook het ‘vrijwillig’ afbreken van een gewenste zwangerschap omdat je kindje een ernstige aangeboren afwijking heeft, wordt besproken. Zowel praktische als emotionele zaken komen aan bod.
Deze pagina's kunnen je gesprekken met mensen uit je omgeving niet vervangen, maar misschien ondersteunen. Je eigen omgeving kan je het meeste steunen. Je familie, vrienden en kennissen kunnen deze pagina's lezen om jullie zo goed mogelijk bij te staan.
Eerst worden een aantal begrippen besproken. Daarna de periode rond het slechte nieuws en de bevalling.
Tot slot de verwerking van dit ingrijpende verlies op langere termijn.
Verder vind je op de site namen en adressen van enkele organisaties die jullie misschien behulpzaam kunnen zijn. Ook zijn er titels van boeken over dit onderwerp te vinden.
In de literatuur is het verlies van een kind een regelmatig terugkerend onderwerp.
Op de site is ook mijn verhaal over de zwangerschap van onze tweeling te vinden, waar ik schrijf over Marco's sterven, het leven naar de geboorte en de crematie toe,... Hun geboortekaartje, crematieboekje, bedankkaartje, gedichtjes, rondom rouwverwerking, literatuur...

Als het mis gaat....

Helaas eindigt 1 % van de zwangerschappen in een doodgeboren kindje of een overlijden van het kindje rondom de geboorte, na een zwangerschap van 24 weken of langer.

Als je kindje overlijdt, heb je maar één kans om de dingen goed te doen, je kunt maar één keer beslissen hoe je je baby wilt opbaren, begraven enz. Ouders die hierin niet goed begeleid zijn hebben vaak nog meer moeite om het verdriet een plaats te geven in hun leven. Je wordt tot keuzes gedwongen waar je op dat moment niet goed toe in staat bent. Je voelt je verdoofd en hebt vaak geen idee wat je met alle onverwachte dingen die jullie tegenkomen aan moet. Er komt in een zeer korte periode heel veel op jullie af. Je treft hier ook heel veel tips aan over de keuzes waar je voor kunt komen te staan.

De tips die worden gegeven zijn lang niet voor iedereen relevant, ieder mens is anders en beleeft dingen op een andere manier, maar ik ben ervan overtuigd dat er voor iedereen een aantal tips bijzit die je kan helpen met de verwerking van een onbegrijpelijk verlies.

Zelf heb ik ervaren dat mijn beleving anders is dan Bart. Het was voor ons zeer belangrijk dat wij Marco op onze manier zijn laatste rustplaatsje zouden geven, het was ons afscheid. Ondanks dat anderen er duidelijk hun eigen mening over hadden. Bedenk heel goed, het is jullie kindje, en jullie afscheid, waar jullie je hele leven lang op een fijne en mooie manier op terug moeten kunnen kijken. Als wij het gedaan hadden zoals anderen het graag wilden, hadden wij nooit fijn op Marco's laatste dagje, zijn crematiedag op
18 januari 2002 terug kunnen kijken.

Wij wensen jullie heel veel sterkte toe in jullie grote verdriet.

Martha & Bart
o.a. mama en papa van Marco*, ons overleden tweelingzoontje