Kennismaken en tegelijkertijd afscheid nemen: er is geen situatie te bedenken waarbij dit meer speelt dan bij de geboorte van een levenloos kindje.
Je hebt maar weinig tijd om beelden en herinneringen vast te leggen.
De hulpverleners in het ziekenhuis zullen u hierbij steunen.

‘Als je zwanger bent, denk je toch niet na over dit soort dingen? Je weet echt niet wat nou allemaal belangrijk is en wat mogelijk is.’

Het zien en vasthouden van je overleden baby is een van de mogelijkheden om een zo goed en duidelijk mogelijk beeld van je kindje te krijgen.
‘Je kan het maar één keer doen en overdoen is niet meer mogelijk. Daarom is het goed om hierover van tevoren te praten om alles te doen zoals jij dat wilt. Dan kan je daar later ook geen spijt van krijgen.’

De meeste ouders vinden achteraf dat hun kindje er in werkelijkheid mooier uitzag dan zij verwachtten.
Dat hun kindje bijvoorbeeld haartjes en nageltjes heeft, maakt diepe indruk en ontroert zeer. Veel ouders genieten ervan in het kindje gelijkenissen te zoeken met zichzelf of hun andere kinderen. Vaak leidt dit ondanks het grote verdriet tot een gevoel van trots. ‘Hij lag zo rustig dat het leek alsof hij sliep. Op een gegeven moment dacht ik zelfs dat hij met zijn oogjes knipperde. Je wilt er gewoon het leven inkijken.’

Ook als je kindje zichtbare afwijkingen heeft, kunt u het vasthouden of aanraken. Je zult toch proberen je een voorstelling te maken en meestal is de werkelijkheid minder erg dan verwacht. Veel ouders die het aanvankelijk eng vonden, vertellen achteraf dat hun gevoel positiever werd, naarmate zij het kindje langer bekeken. Soms zijn er gemengde gevoelens, al heeft het zien van het kindje voorkomen dat zich ergere fantasiebeelden opdrongen. ‘Je gaat toch naar de mooie dingen van zo’n kindje kijken, en die hou je in gedachten.’

Als een kindje enkele dagen overleden is, laat de huid los (maceratie). Ook de schedel is vaak erg slap.

‘Ons kind was erg gemacereerd en daarom echt niet mooi om te zien. Het was goed om hem te bekijken en vast te houden, maar wij wilden hem niet te lang op de kamer bij ons houden.’

Soms is het bij het afbreken van een gewenste zwangerschap belangrijk dat u ziet dat de voorspelde afwijkingen er ook echt zijn en dat u dus een ‘goede’ beslissing hebt genomen.

Het gebeurt tegenwoordig nauwelijks meer dat ouders hun kindje niet zien. Vroeger raadde men het zien vaak af omdat men dacht dat het beter was. Velen hebben daar jaren later nog spijt van: ‘Ik heb niet eens gezien of het wel echt een meisje was...’

Om nog meer contact met je kindje te hebben kan je het zelf wassen of erbij zijn als de verpleegkundige dat doet. Ook kan je zelf voor kleertjes of een omslagdoek zorgen, een mooie geborduurde doek, een lievelingssjaal of iets dat u bij de bevalling droeg.
In de meeste, maar niet alle ziekenhuizen kan je ook je kindje opnieuw zien als het al in de rouwkamer ligt. Vraag naar de mogelijkheden. Het is belangrijk jouw gevoel te volgen.
Het is goed dat je andere kinderen en enkele dierbaren je kindje ook zien.
Je kan er later dan gemakkelijker over praten.

Als je thuis bevalt kan je zelf je kindje wassen en aankleden. Als je je kindje thuis opbaart kan je elk moment van de dag en nacht naar je kindje toe gaan. Ook voor de eventuele andere kinderen is het fijner dat ze als het hun uit komt naar hun zusje of broertje toe kunnen gaan, een knuffeltje erbij leggen of een tekening.

Ik adviseer je kindje thuis op te baren, maar dit is voor ieder persoonlijk. Jammer genoeg is het in België nog niet zo ingeburgerd. Mocht je over het thuis opbaren vragen hebben kan je me gerust schrijven via het gastenboek, eventueel privé.
zie verder 'opbaren'

wassen en aankleden:

Geef in het ziekenhuis aan als je dit graag zelf wil doen! Je kunt dit doen als je babytje voor het eerst kleertjes aankrijgt in het ziekenhuis, of later na een eventuele obductie of voor de begrafenis c.q. crematie. Vraag of een ander er foto's jullie wilt maken.

knuffelen:

Jullie zullen je kindje maar een paar dagen bij je mogen hebben. Het zijn voor veel jullie zeer kostbare dagen waarin jullie zoveel mogelijk van je kindje in jullie op willen nemen. Als je je babytje thuis opbaart, dan kan je hem bij je nemen wanneer je dat wil. Knuffelen met je overleden baby lijkt voor buitenstaanders heel vreemd, maar voor jullie kan het heel goed voelen; een baby die doodgeboren wordt, wordt niet lijk-stijf, een baby die na de geboorte overlijdt wel.

Het zijn maar enkele kostbare dagen dat je je kindje nog bij je zult hebben. Probeer echt zo veel mogelijk tijd daaraan te geven. Als JULLIE behoefte hebben om veel bij jullie kindje te zijn, dan moeten jullie dat doen. Het is niets erger dan boven je verdriet dat je hebt na de begravenis c.q. crematie spijtgevoelens te hebben.