Vrouwen geven zichzelf vaak de schuld, vooral als er geen duidelijke oorzaak voor het overlijden of de aangeboren afwijking wordt gevonden. Zij denken dat ze tijdens de zwangerschap iets fout gedaan hebben.
Veel vrouwen hebben het gevoel te falen als vrouw, partner of moeder: ‘Ik krijg het niet voor elkaar om een gezond kind het leven te schenken...’ Het is belangrijk deze emoties met anderen te delen.

Sommige mensen wuiven deze gevoelens en gedachten weg om je te beschermen, maar dat help je niet. Neem zo nodig contact op met je huisarts, verloskundige of gynaecoloog.
Ook lang na ontslag uit het ziekenhuis kan je altijd bij een maatschappelijk werker van het ziekenhuis terecht.
Maar het is ook mogelijk dat je anderen de schuld geeft. Je hebt dan het gevoel dat er niet zorgvuldig naar je geluisterd is. Bespreek dit met de hulpverlener. Dat voorkomt dat je onnodig je verdere leven blijft zitten met vragen, onzekerheden en boosheid.

Als je een gesprek niet meteen aandurft of aankunt, kan je ook een brief schrijven om je gevoelens en vragen alvast duidelijk te maken. Het is dan gemakkelijker om er later in een gesprek op door te gaan.
Als deze gesprekken geen rust en duidelijkheid opleveren, kan je ook de mening van een andere deskundige vragen.
Je kunt dit met je huisarts bespreken.
Als laatste stap, als je het gevoel hebt dat er echt fouten zijn gemaakt, kan je een klacht indienen. Elk ziekenhuis heeft een onafhankelijke klachtencommissie die je klacht serieus beoordeelt. Klachten over een verloskundige kan je melden bij de onafhankelijke klachtencommissie van de organisatie van verloskundigen (KNOV).